Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

Η ελπίδα της Cosco και η μιζέρια του ΣΥΡΙΖΑ

Μίζεροι και ταυτόχρονα άσχετοι κι εκτός πραγματικότητας. Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που για κάθε ένα καλό που γίνεται στην Ελλάδα βρίσκουν χίλια κακά. Για ό,τι ελπιδοφόρο πάει να ξεπηδήσει, έστω και με προβλήματα και γκρίζες ζώνες αν θέλετε, η αξιωματική αντιπολίτευση το μηδενίζει με έναν απίστευτα κακόμοιρο τρόπο. Όπως για παράδειγμα τη συμφωνία της COSCO με τη Hewlett-Packard, ένα deal που δε θα αλλάξει βέβαια την εικόνα της Ελλάδας αλλά που αποτελεί όμως ένα λιθαράκι στην προσπάθεια που γίνεται να αλλάξει ο τρόπος που βλέπουν οι ξένοι τη χώρα μας. Να δημιουργηθούν ορισμένες προϋποθέσεις για να ανακάμψει η οικονομία, να έρθουν ξένοι να επενδύσεις, να ανοίξουν θέσεις εργασίας κλπ.



Το λιμάνι του Πειραιά γίνεται η πύλη εξόδου των προϊόντων μιας από τις μεγαλύτερες εταιρείες της Αμερικής κι αυτό δεν είναι λίγο. Άλλωστε, έξι ακόμη εταιρείες φέρεται να έχουν εκδηλώσει την πρόθεσή τους να κλείσουν συμφωνίες με την Cosco για τη μεταφορά των προϊόντων τους στην Ευρώπη μέσω της Ελλάδας. Η χθεσινή συμφωνία είναι η αρχή και είναι άσχετο αν τα οφέλη της ΤΡΑΙΝΟΣΕ θα είναι μόνο 10 εκατ. το χρόνο με την προοπτική να γίνουν 70 εκατ. Μπορεί για κάποιους να είναι μικρό το ποσό, όμως, έχει τεράστια σημασία ότι η Ελλάδα ξαναμπαίνει στο χάρτη. Δεν είναι τώρα η χώρα που επικρατεί μπάχαλο, που δεν υπάρχει τίποτε, που οι ξένοι τρέχουν να φύγουν σα λαγοί γιατί η έξοδος από το ευρώ είναι σίγουρη.
Για να αλλάξει η εικόνα μια οικονομικά κατεστραμμένης χώρας πρέπει να αλλάξει η ψυχολογία της, αλλά που να το καταλάβουν οι φυγόμυαλοι της Κουμουνδούρου αλλά και πολλοί άλλοι στο παρελθόν που βλέπουν πίσω από κάθε επιχειρηματική συμφωνία τη διαπλοκή ή το κέρδος μόνο του επιχειρηματία. Βεβαίως υπάρχουν και τέτοια φαινόμενα, αλλά το να μηδενίζει κανείς ό,τι γίνεται στη χώρα αυτή δεν προσφέρει καμιά πολύτιμη υπηρεσία. Και για να δείτε το μέγεθος της ανοησίας διαβάστε την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ. Εμφανής η πρόθεση να συγκεραστούν όλες οι απόψεις των συνιστωσών. Και να μη θίξουμε τους επενδυτές αλλά και να μη χάσουμε την ευκαιρία να επιτεθούμε στην επιχειρηματικότητα που μόνο στην Ελλάδα είναι έγκλημα.
Γράφουν λοιπόν: «Συμφωνούμε απόλυτα, ότι αυτή η συμφωνία COSCO – Hewlett-Packard (HP) αποδεικνύει τα τεράστια στρατηγικά πλεονεκτήματα των ελληνικών λιμανιών και ειδικά του λιμανιού του Πειραιά, ως στρατηγική πύλη μεταφορών προς την Ευρωπαϊκή ενδοχώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ δικαιώνεται, όταν υποστηρίζει ότι οι στρατηγικοί παραγωγικοί τομείς, πρέπει να παραμένουν υπό δημόσιο έλεγχο. Αυτή η συμφωνία COSCO – Hewlett-Packard για τη μεταφορά προϊόντων της τελευταίας στην Ευρώπη, δεν θα μπορούσε να γίνει, αν δεν υπήρχε στην τελική φάση υλοποίησής του, το σχέδιο του δημόσιου ΟΣΕ για την επέκταση της εμπορικής σιδηροδρομικής γραμμής μέχρι το λιμάνι του Πειραιά και της σύνδεσης του λιμανιού με το κεντρικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Πέρα από τις διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, για την καθυστέρηση ολοκλήρωσης αυτού του έργου, το τεράστιας σημασίας γεγονός είναι ότι το έργο σχεδιάστηκε, χρηματοδοτήθηκε και εκτελέστηκε από έναν οργανισμό δημοσίου συμφέροντος. Κανένας ιδιώτης δεν θα επένδυε σε μια τέτοια στρατηγική υποδομή, από την οποία τώρα αυτοί οι ιδιώτες (COSCO – Hewlett-Packard), σπεύδουν να επωφεληθούν ανέξοδα“, συνεχίζει η ανακοίνωση.
 Με λίγα λόγια από αυτή την εξέλιξη, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ:
η COSCO και η Hewlett-Packard αποκομίζουν κέρδη χρόνου και χρήματος και ευνοούνται με νέες φοροαπαλλαγές
- ο ΟΛΠ και το ελληνικό κράτος εισπράττουν ψίχουλα
- ο δημοσίου συμφέροντος ΟΣΕ που έχει κάνει την επένδυση και όντως έχει προσδοκία σημαντικών κερδών, σύντομα ιδιωτικοποιείται !!
- όσο για την θρυλούμενη αύξηση θέσεων εργασίας, μάλλον μαγική εικόνα θα αποδειχθεί, καθώς η αισιοδοξία που προκύπτει από την σχετική πρωθυπουργική δήλωση, δεν τεκμηριώνεται από τα πραγματικά δεδομένα και τα πλήρη στοιχεία.
Πράγματι, η σημερινή πανηγυρική διαφήμιση των επενδύσεων, όπως την εννοεί η τροϊκανή κυβέρνηση, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να συγκριθούν οι δύο στρατηγικές της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, στο τεράστιο θέμα των επενδύσεων, χωρίς φανφάρες και ψευδώνυμα αλλά με κριτήριο το πραγματικό κοινωνικό όφελος και το πραγματικό δημόσιο συμφέρον».
Αυτά ακριβώς γράφει ο ΣΥΡΙΖΑ και τολμά να λέει ότι δικαιώνεται γιατί ο δημόσιου χαρακτήρα ΟΣΕ έκανε την επένδυση αλλά κι ότι τα λιμάνια πρέπει να είναι στον έλεγχο του κράτους. Εμπρός λοιπόν στην κρατικοποίηση των πάντων, όπως έκανε ο Αντρέας της δεκαετία του ’80 και είδαμε τα αποτελέσματα. Να γίνουν όλα κρατικά, όπως άλλωστε πρεσβεύει και ο Τσάβες και με τον τρόπο αυτό θα ανακάμψει η οικονομία. Να γίνουν όλοι δημόσιοι υπάλληλοι, το κράτος να έχει το managemnet έστω κι αν είναι παντελώς άσχετο και να έρχονται οι ξένοι να μιλάνε για επενδύσεις στην τελευταία οικονομία σοβιετικού τύπου όπου τα πάντα θα ελέγχονται από τις υπηρεσίες.
Αυτό είναι το όνειρο του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο όμως δεν απαντά στις εξής ερωτήσεις:
1. Που ήταν οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ όταν γινόταν χαμός για την έλευση της COSCO στην Ελλάδα; Οι «αγωνιστές» που είχαν πάρει τα όπλα για να διώξουν τους κακούς Κινέζους, χωρίς τους οποίους συμφωνία με την HP δε θα είχε γίνει;
2. Που ήταν όλοι αυτοί όταν ο ΟΣΕ έμπαινε μέσα 1 δις ευρώ το χρόνο; Τα πλήρωναν από την τσέπη τους;  Ρώτησαν ποτέ για το σχέδιο εξυγίανσης που υπάρχει σε εξέλιξη; Ρώτησαν για το πάρτι που γινόταν με κρατικό χρήμα όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι του ΟΣΕ έπαιρναν μέχρι και επιδόματα για να σηκώνουν τις μπάρες ή μετρούσαν την υπερωρία από την ώρα που έβγαιναν από το σπίτι τους;
3.Μπορούν να πουν αν θα έρθει ποτέ ξένος να συνεργαστεί με τον δημόσιο ΟΣΕ ή τα δημόσια λιμάνια όταν γνωρίζει εκ των προτέρων ότι θα φάει τις μισές μέρες του χρόνου σε απεργίες;
Είπαμε να υπάρχει λογοδοσία των επιχειρηματιών, έλεγχος από το δημόσιο και αξιοποίηση των κρατικών εταιρειών και των φυσικών πόρων της χώρας για το δημόσιο συμφέρον. Όχι όμως να ξαναγυρίσουμε στις σοβιετικού τύπου οικονομίες που εφαρμόζονται μόνο στη Βενεζουέλα και την Κούβα, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Κι επιτέλους εκεί στην Κουμουνδούρου. Ας βγάλουν το αμπέχονο και τη μιζέρια που κουβαλάνε από τα εξαρχιώτικά τους χρόνια.